Για τον παππού μου

για τον παππού μου

Σας σήμερα πριν από 23 χρόνια έφυγε από την ζωή ο παππούς μου, από την πλευρά της μητέρας μου. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα έντονες μνήμες, αν και ήταν ο μόνος παππούς που κατάφερα να γνωρίσω, γιατί όταν έφυγε από την ζωή, εγώ ήμουν μόνο τεσσάρων ετών.

Παρότι ήμουν τόσο μικρή, η μητέρα μου Σταματίνα, που είχε απίστευτη αδυναμία στον πατέρα της, δεν με άφησε ποτέ να τον ξεχάσω. Με μεγάλωσε μαθαίνοντας μου τα μανιάτικα έθιμα, διδάσκοντας μου να τα εκτιμώ και μαθαίνοντας να θαυμάζω τον παππού μου, που ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος.

Έμαθα όμως να τον θαυμάζω και μέσα από τα λόγια που άκουγα και από άλλους ανθρώπους που είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν. Όλοι μιλούσαν για έναν αγωνιστή, έναν βιοπαλαιστή, με πολλή αγάπη για όλη του την οικογένεια: την γυναίκα, τα παιδιά και τα αδέρφια του. Έναν φιλότιμο άνθρωπο και έναν άνθρωπο με φιλότιμο. Που είχε λόγο και τιμή.

Ο παππούς μου προέρχονταν από μια μεγάλη οικογένεια, ήταν το ένα από δέκα παιδιά. Παρά την φτώχεια της εποχής, έδωσε τα πάντα για να μεγαλώσει τα παιδιά του. Βίωσε πολλά, κατοχή, δικτατορία, την απώλεια αγαπημένων του προσώπων, των αδελφών του, μα τίποτα δεν τον στοίχειωσε όσο ο χαμός του εννιάχρονου γιου του Βαγγέλη και ύστερα η απώλεια της συζύγους του, Σταυρούλας Μπαρμπαγιάννη.

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό του γνώρισμα ανάμεσα στα τόσα, είναι ότι αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους μοιρολοϊστές της Μάνης.

%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%80%ce%b1%cf%80%cf%80%ce%bf%cf%8d-%ce%bc%ce%bf%cf%85

Οι Μανιάτες, πάντα είχαν γενναία ψυχή, την λύπη όμως, σαν να το έκανε ο Θεός και την ένιωθαν περισσότερο. Δεν φοβήθηκαν ποτέ τον πόνο, παρά τον έκαναν τραγούδι και με βροντερή φωνή έμαθαν να αποχαιρετούν τον νεκρό πριν από το ύστατο ταξίδι. Ο παππούς μου Γεώργιος Ν. Κούζιλος, το έκανε αυτό με μαεστρία.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά να μου λένε, ότι όταν έμπαινε για να μοιρολογηθεί, όλοι σιωπούσαν για να ακούσουν τα μοιρολόγια του. Ήταν ο πόνος που είχε λάβει από την ζωή; Ήταν ένα χάρισμα από το Θεό; Πάντως ο παππούς μου το μοιρολόι το έκανε με τέχνη. Στα λόγια του αποτύπωνε όλο τον πόνο της ψυχής και με βραχνή φωνή έλεγε το ύστατο γεια.

Παρότι έχει φύγει από την ζωή, άξιος συνεχιστής της κληρονομιάς του είναι ο γιος του και θείος μου, Νικόλαος Γ. Κούζιλος. Μοιρολογά με μαεστρία αντάξια του πατέρα του, στον χαμό αγαπημένο του προσώπων και κρατά ζωντανά, τα μανιάτικα έθιμα, ένα κομμάτι της ελληνικής κληρονομιάς.

Είμαι περήφανη που προέρχομαι από μια οικογένεια που με τον δικό της τρόπο έχει συμβάλει στην πολιτιστική κληρονομιά της Μάνης αν και λυπάμαι που με το πέρασμα του καιρού τα έθιμα μας εκμοντερνίζονται και σβήνουν.

Αυτά τα λίγα από εμένα . Σου στέλνω ένα φιλί και σου εύχομαι να απολαύσεις το υπόλοιπο της ημέρας σου και γενικά ότι και αν κάνεις:

Να σκέφτεσαι. Να γελάς . Να ομορφοπερνάς!

Until Next Time…

Μαρίνα ♥

Σε περιμένω και εδώ: TwitterPinterestFacebookInstagram

Advertisements

14 thoughts on “Για τον παππού μου

  1. Σκόνη με έκανες, Μαρινάκι…
    Μην αφήσεις ποτέ να σβηστούν από τη μνήμη σου όλα τα όμορφα λόγια που άκουσες και ακούς για τον παππού σου…
    Όταν ουσιαστικά δεν έχουμε δικές μας μνήμες από τους αγαπημένους μας, αυτές οι κουβέντες των υπόλοιπων που τους έζησαν είναι ό,τι μας συνδέει μαζί τους…
    Και η φωνή του θείου σου στο βίντεο… Σίγουρα είναι άξιος συνεχιστής…
    Αγκαλιά μεγάλη, κορίτσι μου!
    Φιλί γλυκό και τρυφερό! (Να’ ξερες πόσο με συγκίνησες…)

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Συνδιδυμάκι μου Συριανό,
      να ‘σαι καλά! Ο Θείος μου είναι στα αλήθεια άξιος συνεχιστής και στα αλήθεια νιώθω περήφανη που κρατάμε με τον δικό μας τρόπο ζωντανά τα έθιμα του τόπου. Βλέπω τα πάντα να εκμοντερνίζονται και πολύ στεναχωριέμαι. Στο τέλος, δεν θα έχουμε ταυτότητα…
      Σε ευχαριστώ για όλα αγαπημένη μου. Σε γλυκοφιλώ!

      Μου αρέσει!

  2. Είναι σίγουρο ότι θα είναι πολύ περήφανος κι εκείνος για σένα, από εκεί ψηλά.. Κι εμένα ο παππούς μου έχει φύγει από την ζωή εδώ και τριάντα χρόνια, κι η μαμά μου, μου μιλάει καθημερινά και για εκείνον και για την γιαγιά μου.. Να είσαι πάντα καλά να θυμάσαι τον παππού σου κουκλοβαφτιστηρόνιμου! ❤

    Μου αρέσει!

    • Να ΄σαι καλά νονούλι μου, σε ευχαριστώ πολύ πολύ για τα γλυκά σου λόγια!
      Να ‘σαι καλά να τον θυμάσαι και εσύ! Σε φιλώ πολύ γλυκά και σου στέλνω και αγκαλιά, γιατί για κάποιο λόγο εγώ σήμερα κρυώνω πιο πολύ από κάθε μέρα!

      Μου αρέσει!

  3. Με συγκίνησες πάρα πολύ και νομίζω πως ξέρεις ή καταλαβαίνεις και τους λόγους.
    Από τις ομορφότερες και πιο τρυφερές αναρτήσεις σου!
    Φιλιά πολλά σε σένα και κράτα ένα φιλί από τα πολλά και άστο στο μαγουλάκι της
    μαμάς Σταματίνας, με αγάπη.
    Αγαπώ σε ♥

    Μου αρέσει!

    • Ματινάκι μου το ξέρω και το καταλαβαίνω! Σε ευχαριστώ πολύ για όλα καρδιά μου! Η μαμά ανταποδίδει το φιλί και εγώ σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά!
      Σε γλυκοφιλώ και σε καλημερίζω! 🙂

      Μου αρέσει!

  4. Να ζήσετε να τον θυμόσαστε ομορφιά!
    Δεν είναι υπέροχο να εκτιμάς και να τιμάς πρόσωπα που δεν πρόλαβες να ζήσεις μέσα από τις διηγήσεις της μητέρας; Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με τη γιαγιά μου την Αριστέα ( έφυγε λίγους μήνες προτού γεννηθώ!)
    Μπράβο για την ανάρτηση Μαρίνα μου!
    Φιλάκια πολλά ♥

    Μου αρέσει!

    • Να ‘σαι καλά να θυμάσαι και εσύ την γιαγιά Αριστέα, Αριστάκι μου!
      Σε ευχαριστώ για όλα, δημιουργικό μου κορίτσι. Να ‘σαι πάντα καλά!
      Σε γλυκοφιλώ και σε καλημερίζω! 🙂

      Μου αρέσει!

    • Σε ευχαριστώ πολύ, γλυκιά μου Αλεξάνδρα! Να είσαι πάντα καλά και έχεις απόλυτο δίκιο, οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο όταν πάψουμε να τους θυμόμαστε!
      Σε καλημερίζω και σε γλυκοφιλώ! 🙂

      Μου αρέσει!

Πες μου τι σκέφτεσαι:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s