Επετειακές εμπνεύσεις

Η γιορτή της μητέρας 2017

η γιορτή της μητέρας 2017

Φέτος, είναι η πρώτη φορά που θα γράψω σε αυτό το blog για την γιορτή της μητέρας! Και επειδή ήξερα, πως αύριο δεν θα έχω χρόνο να κάτσω στο internet λόγω προσωπικών μου υποχρεώσεων, είπα να καθίσω σήμερα να γράψω και να μοιραστώ μαζί σας, δύο σκέψεις μου γι’ αυτήν την ημέρα.

Continue reading «Η γιορτή της μητέρας 2017»

Advertisements
Οι κρυφές μου σκέψεις

Η απογευματινή μου ρουτίνα

η απογευματινή μου ρουτίνα

 

Είναι κάποια απογεύματα που το μόνο που θέλω είναι να κάτσω να κάνω πράγματα για εμένα. Μόνη μου, με μόνη συντροφιά τις σκέψεις, τις ανάγκες και τα θέλω μου!

Continue reading «Η απογευματινή μου ρουτίνα»

Οι κρυφές μου σκέψεις

Εσύ που βρίσκεις την έμπνευση σου;

εσύ που βρίσκεις την έμπνευση σου;

Σου έχει τύχει ποτέ φίλε blogger, να θες να γράψεις κάτι, γιατί πολύ απλά νιώθεις την ανάγκη να το κάνεις, αλλά δεν ξέρεις τι;

Εμένα αυτό μού συνέβαινε από τις αρχές του χρόνου. Δεν είχα καθόλου έμπνευση, σε συνδυασμό με κακή διάθεση λόγω διαφόρων γεγονότων και ως εκ τούτου δεν έγραφα για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Κάτι που επηρέασε την «επίδοση» του blog μου και τη διάθεση μου, πολύ.

Continue reading «Εσύ που βρίσκεις την έμπνευση σου;»

Διαδικτυακά δρώμενα

Ταξίδι με το αυτοκίνητο

ταξίδι με το αυτοκίνητο

Ένα ακόμα Παίζοντας με τις Λέξεις, έφτασε στο τέλος του! Και τι όμορφο που ήταν. Πολλά συγχαρητήρια στους δυο νικητές και στο νονούλι μου, που ήταν τυχερή στη κλήρωση και φυσικά ένα μεγάλο μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Μαρία μας για τη διοργάνωση και τη φιλοξενία.

Ευχαριστώ πολύ και όλους όσους στάθηκαν στη συμμετοχή μου! Χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση σας τη παρουσιάζω:

Continue reading «Ταξίδι με το αυτοκίνητο»

Οι κρυφές μου σκέψεις

Οι σειρές που παρακολουθώ

 

οι σειρές που παρακολουθώ

Για εμένα, δεν υπάρχει κάτι ωραιότερο από το να κάτσω και να απολαύσω το επεισόδιο μιας αγαπημένης σειράς. Αυτό σκεφτόμουν τις προάλλες, και κατάλαβα ότι στο νέο μου blog ποτέ δεν έχω μιλήσει γι αυτή την αγαπημένη συνήθεια.

Μην περιμένετε όμως να σας απαριθμήσω ονόματα ηθοποιών ή λοιπές πληροφορίες που μπορείτε να βρείτε έτσι κι αλλιώς στο google, εγώ θα σας πω απλά ποιες σειρές μου αρέσει να παρακολουθώ και γιατί μου αρέσουν.

Επί του παρόντος, οι σειρές αυτές δεν είναι πολλές, πριν δύο χρόνια παρακολουθούσα σαφώς περισσότερες. Κάποιες όμως με έχασαν λόγω σεναρίου και κάποιες άλλες, γιατί παρατράβηξαν οι σεζόν και χάθηκε η ποιότητα. Έτσι λοιπόν, η λίστα μου διαμορφώνεται ως εξής:

Continue reading «Οι σειρές που παρακολουθώ»

Επετειακές εμπνεύσεις

Θετικά πρωινά ξεκινήματα!

Φωτεινές καλημέρες

Πολλοί άνθρωποι δεν ξυπνούν πολύ άνετα το πρωί. Σκέφτονται πόσα έχουν να κάνουν μέσα στην ημέρα κατσουφιάζουν και χαλάνε το πρωινό τους. Εμένα μου αρέσει να σκέφτομαι τα πόσα μπορώ να επιτύχω μέσα στην ημέρα (γιατί αν τα σκεφτώ σαν υποχρεώσεις και εγώ θα χαλάσω το πρωινό μου, μιζεριάζοντας!) και πάντα φροντίζω να κάνω ένα σωστό προγραμματισμό για να μειώσω το άγχος μου.

Continue reading «Θετικά πρωινά ξεκινήματα!»

Κοινωνικοί Προβληματισμοί

Τα χρόνια που δεν πρόλαβα να ζήσω!

τα χρόνια που δεν πρόλαβα να ζήσω

Ο Διονύσιος Σολωμός είχε γράψει: «Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ και αγαπημένε. Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε». Νιώθω ότι σε αυτή τη φράση του Σολωμού, συνοψίζεται η αλήθεια της σύγχρονης Ιστορίας.

Γεννημένη το Μάϊο του 1990, εγώ δεν πολυχάρηκα την Ελλάδα στις ωραίες της στιγμές. Τις στιγμές με τα διακοποδάνεια και την οικονομική άνεση. Εμένα τα εφηβικά μου χρόνια, με ανάγκασαν να μάθω την ισοτιμία με το ευρώ, να μάθω όρους όπως τα «μνημόνια» και η «τρόικα». Και αναφέροντας αυτούς τους όρους, σκεφτόμενη όσα αντιπροσωπεύουν, ξεπηδούν στο μυαλό μου οι στίχοι του Κάλβου: «Καλήτερα, καλήτερα διασκορπισμένοι οι Έλληνες ‘να τρέχωσι τον κόσμον, με εξαπλωμένην χείρα ψωμοζητούντες· Παρά προστάτας νάχωμεν». Αν αναλογιστεί κανείς το πότε έζησε ο Κάλβος, ίσως τελικά αυτό να πληρώνουμε, που δεν ακούσαμε τις προτροπές των προγόνων μας, χαμένοι σε μια ανάγκη να μοιάσουμε σε κάτι που δεν μας αντιπροσώπευε και δεν ήταν καν άξιο μας.

Continue reading «Τα χρόνια που δεν πρόλαβα να ζήσω!»